Wereldwinkel Kerkrade viert haar 10-jarig jubileum

Voor de moderne consument is niet alleen de prijs van een artikel belangrijk, maar ook of dit artikel op een verantwoorde wijze tot stand is gekomen en of het via eerlijke handel ("Fair Trade") is ingekocht. Eerlijke handel berust op rechtvaardigheid en op een eerlijke prijs voor de producten waarmee de producenten (kleine boeren en handwerkslieden) hun levensomstandigheden kunnen verbeteren.

"Fair Trade" is inmiddels een wereldwijd begrip geworden. Veel mensen weten echter niet, dat de basis van de Eerlijke Handel gelegd is in ons eigen Zuid-Limburg.
In 1959 richtte een groepje idealisten o.l.v. Paul Meijs (1919-1984) in Kerkrade de Stichting Ontwikkelings Samenwerking (S.O.S.) op. Men importeerde aanvankelijk artikelen uit Haïti en later uit andere arme landen en verkocht deze in Nederland. Al snel ontdekte de organisatie dat het effectiever was om de geïmporteerde artikelen niet via particulieren, maar in aparte winkels te verkopen. De eerste Wereldwinkel was een feit!

Dat het Fair Trade-concept enorm aangeslagen is, bewijzen de circa 350 tot 400 Nederlandse Wereldwinkels evenals de vele Wereldwinkels in het buitenland (wereldwijd).
Voor veel mensen uit de Derde Wereld was Kerkrade, waar zich lange tijd de hoofdvestiging van S.O.S. bevond, het middelpunt van de wereld!
In 1994 veranderde S.O.S. in "Fair Trade Organisation". Toen de hoofdvestiging verplaatst werd naar Culemborg werd Wereldwinkel Kerkrade opgeheven.

In het jaar 2000 werd de Wereldwinkel Kerkrade echter opnieuw opgericht. Een groep van zo’n 30 enthousiaste vrijwilligers probeert (volkomen belangeloos!) de idealen van wijlen Paul Meijs levend te houden.

Op 3 juni 2010 (tijdens de braderie) pakt Wereldwinkel Kerkrade groots uit met diverse activiteiten, om het feit te herdenken dat ze alweer 10 jaar terug is in Kerkrade-Centrum.
Bezoekers van de Wereldwinkel kunnen die dag kennis maken met producten die ter plekke verkocht worden, onder het genot van gratis koffie en exotische hapjes. Er zijn stands waar tattoo’s worden gezet, evenals diverse workshops, een "bio-shop" én een grabbelton voor de kids.


U bent dus van harte welkom op 3 juni 2010 bij de Wereldwinkel in Kerkrade-Centrum!

Stichting Wereldwinkel Kerkrade
Theaterpassage 19a
6461 DV Kerkrade
Voor informatie: 045 – 528 4144

1 mei (3)

1 mei is de "Dag van de Arbeid". Een traditie die in Nederland niet of nauwelijks leeft. Terwijl er toch veel tegenstellingen te zien zijn tussen gewone mensen en het grootkapitaal. Solidariteit is nog altijd broodnodig. Of deze nu plaatsvindt uit Christelijke, Humanistische, Joodse, Islamitische of uit een andere overtuiging doet er niet toe….

Waarom gaan we de straat niet meer op om te demonstreren? Waarom accepteren we zo veel? Zijn we nog wakker te krijgen?
Wellicht zijn we verdwaasd en verdoofd door Internet, televisie en de dagelijkse sleur…

Op televisie is een reclamespotje te zien van mensen op vakantie, die erachter komen dat andere passagiers voor minder geld dezelfde reis hebben geboekt. Natuurlijk is dat flink balen.
Maar...... hoeveel mensen doen hetzelfde werk als anderen, voor een stuk minder geld. Soms zelfs met behoud van uitkering…
Voor een korte periode is hier niks mis mee, als je bijvoorbeeld ervaring wilt opdoen. Maar 3 jaar (of zelfs langer) is té lang!
Maar als je ziet hoeveel WSW-ers er zijn die 100% volwaardig werk afleveren binnen bedrijven en/of overheidsinstellingen, voor stukken minder salaris dan de vaste krachten, dan schrik je toch even!!!

Ook is de ene postbode de andere niet. De commerciële postbedrijven werken tegenwoordig met stukloon. De Tweede Kamer had de liberalisatie van de postmarkt NOOIT moeten accepteren!
De Thuiszorg is van hetzelfde laken een pak. Mensen werden ontslagen en vervolgens opnieuw aangenomen onder stukken slechtere arbeidsomstandigheden (dus zonder pensioenopbouw etc.).

Nederland moet in ieder geval van het minimum jeugdloon af. Afgevaardigden van de Abvakabo Amsterdam en Rotterdam hebben deze (en andere soortgelijke) moties al vaker ingediend bij de bondsraad van FNV-Abvakabo.
Ik ben trouwens oprecht blij, dat de Schoonmakers hun CAO-conflict gewonnen hebben. Menselijke waardigheid en een menswaardige waardering zijn jammergenoeg maar al te vaak in het gedrang.

Koninginnedag Utrecht 2010

Méér foto's zien?

Kijk dan op: http://zuidenwind.blogspot.com/2010/05/no-comment-koninginnedag-2010-in.html

De Kennedymars (2)

Bij deze 47e editie van de Kennedymars loste Frans Körvers (een bekende Limburgse voetbaltrainer) het startschot. Hij noemde alle deelnemers die in de plaatselijke stadssporthal aan de start waren verschenen "Toppers". Ik dacht er het mijne van, want ik wist, dat het nog een hele klus zou worden om binnen mijn "streeftijd" over de eindstreep te stappen.

Om klokslag 5 uur in de ochtend klinkt het startschot en langzaam stroomt de sporthal leeg…
Samen met mijn broer ga ik op weg. De eerste 40 km lopen we met een flink tempo door het Limburgse land. Een eindeloos lijkende lint van wandelaars vóór en áchter ons.
Even voorbij Posterholt versnel ik mijn tempo en laat mijn broer achter.
We hadden tevoren afgesproken, om ons eigen tempo te lopen. Pas naderhand zouden we ontdekken, dat hier niet zoveel verschil in zat.
Intussen is mijn vader per fiets gearriveerd en moedigt mijn broer een beetje aan.

Het "iets snellere" tempo bevalt me op een gegeven moment niet meer, dus laat ik mezelf een beetje terugvallen.
In Maasbracht komt mijn vader langszij fietsen en vertelt dat mijn broer al een eind achterop is geraakt.
Op de brug voorbij Maasbracht begint het flink te regenen. Dus komt de regenponcho tevoorschijn. Het aantrekken van dit ding levert nog een klein gevecht met mezelf op.

Moe en nat loop ik in Wessem mijn vriendin tegemoet. Bij een café aan het water drinken we een kopje koffie en een lauwe chocomel. Twintig minuten later en inmiddels weer een beetje opgedroogd, neem ik afscheid van haar, om verder te lopen richting Thorn. Het valt echter vies tegen: dít stuk van het parcours kost me zowat een uur. Door de 20 minuten zitten in het café zijn m’n beenspieren alweer behoorlijk stijf geworden.
Bij aankomst in Thorn is het gelukkig droog. Maar dat duurt helaas niet lang: een aantal kilometers achter Thorn, op Belgisch grondgebied, begint het alweer flink te plenzen.

Waarschijnlijk heeft mijn broer me dáár, tussen Thorn en Maaseik, ingehaald. Het is zó aan het regenen en waaien, dat je bij voorbaat al geen zin hebt om telefonisch contact te zoeken. Bovendien kan ik door de wind en de regenponcho mijn mobieltje niet eens meer horen. Ik kijk niet of nauwelijks meer om me heen door al het natuurgeweld dat over ons wordt uitgestort.

Mijn vader belt me, als ik ter hoogte van Maaseik ben. Wil weten wáár ik precies ben. Hij had me niet meer teruggevonden tussen alle andere lopers. Maar waarschijnlijk óók niet gedacht, dat ik inmiddels ergens áchter mijn broer loop.

Bij het ingaan van de laatste 9 km krijg ik een telefoontje van mijn moeder. Als zij vervolgens ook mijn broer belt, blijkt ook híj rond het 71-kilometer-punt te lopen. Hij is blij verrast en versnelt zijn tempo, om samen met mij over de eindstreep te kunnen komen. Naderhand blijk ik echter nog een kilometer áchter hem te lopen…
Zo eindigt híj op de 793e plaats en ikzelf op de 913e plek.

Ik ben oprecht blij als ik mijn vriendin weer zie. En nóg gelukkiger als zij me vertelt dat zij mijn broer al nabij de finish heeft zien lopen. Hij was dit keer dus (sportief gezien) íets beter dan ik.
Nadat ik mijn Kennedymars-speldje in ontvangst heb genomen, bel ik hem op, om hem te feliciteren.

Natuurlijk ben ik trots op mijn eígen prestatie, maar minimaal net zo trots op die van hém.
De week vóór de Kennedymars hadden we samen de Parelloop in Brunssum (10 km) gedaan. En ook dáár hebben we uiteindelijk een puike tijd neergezet.

Voor mij was dit de 2e keer dat ik meedeed aan de Kennedymars. De vorige editie die ik gelopen heb was in 1991/1992.
Destijds waren er nog geen mobiele telefoons. Het lange-afstand-lopen was nog heel basic.

Persoonlijk vind ik het jammer dat veel Kennedymars-deelnemers tegenwoordig met een mp3-speler op hun oren lopen. Ikzelf hou van de interactie met andere mensen.
Veel muziekkorpsen kon je al van verre horen. Zij gaven mij dat extra beetje energie om het weer een tijdje vol te houden. Evenals de mensen in de Sittardse wijk Hoogveld, die choco-repen uitdeelden. En natuurlijk de vrijwilligers die op diverse plaatsen langs de route klaar stonden met bekertjes water, sportdrank, gekookte eieren, broodjes, bananen, appels of bouillon.
Bedankt allemaal!

De Kennedymars (1)

De 47e Kennedymars werd op zaterdag 3 april 2010 gelopen. De tocht voerde grotendeels door Midden-Limburg. De start en finish vonden, zoals vanouds, plaats in Sittard.

Deze traditie is ooit in 1963 gestart door toedoen van John F. Kennedy; destijds president van de Verenigde Staten.
Hij bekritiseerde het Amerikaanse leger vanwege de slechte fysieke conditie van de militairen. Ze zouden ongetraind nog geen 50 mijl (= 80,467 km) binnen 20 uur kunnen afleggen, aldus Kennedy.
Ook vroeg hij zich af, of leden van zijn eígen staf in staat zouden zijn, om de 50 mijl ongetraind te overbruggen. Kennedy’s perschef, Pierre Salinger, bedankte vriendelijk voor de eer.

Robert F. Kennedy (broer van John F. én toenmalig minister van Justitie) nam de uitdaging echter wél aan. Hij liep de 50 mijl, om het goede voorbeeld te geven, geheel ongetraind.
Op zaterdag 9 februari 1963 vertrok hij 's ochtends om vijf uur (bij - 6° Celsius) met vier andere personen en drie honden richting eindpunt: Camp David in Maryland. Het jaagpad langs het kanaal dat ze volgden was bedekt met sneeuw en ijs. De weersomstandigheden waren dus relatief slecht.
De metgezellen van Robert Kennedy haakten één voor één af. Tegen de laatste persoon, die na 35 mijl de brui eraan gaf, zei Kennedy: "You're lucky. Your brother isn’t the president of the United States."
Uiteindelijk voltooide Robert Kennedy de 50 mijl in 17 uur & 50 minuten.

Zijn voorbeeld werd door de Amerikaanse burgerbevolking overgenomen en zó ontstond de zogenaamde "Kennedymars". Dit ondanks waarschuwingen van de President's Council on Physical Fitness, die waarschuwde dat alleen getrainde personen deze tocht moesten ondernemen.
Op zondag 17 februari 1963 (nog maar 8 dagen ná Robert Kennedy’s "survival-tocht") liepen circa 5000 mensen van Pittsburgh naar Washington.

Zijn broer (en president) John Kennedy heeft deze prestatie zélf nooit geleverd!
Na diens dramatische dood (op 22 november 1963 in Dallas, Texas) waaide deze rage over naar Europa. Eerst ging Engeland voor de bijl en vervolgens ook Nederland.

Voor 11 Sittardse scholieren reden genoeg om óók de uitdaging aan te gaan. En ziedaar: de 1e Nederlandse Kennedymars is een feit…

(wordt vervolgd…)

Kennedymars 2010 (zonder woorden)

De atlas van de macht (1)

Vaak vraag ik mij af waar politieke en maatschappelijke macht zit.
Meestal wordt verondersteld dat een gemeenteraad veel macht heeft. Dit is maar gedeeltelijk waar.
In 1998 werd het boek "De atlas van de macht" uitgebracht door Ketch-up Press. Er worden vele bedrijven en bestuurders genoemd. Deze bestuurders blijken vaak ook politiek actief te zijn. Een aanrader om politiek Nederland beter te begrijpen (ISBN: 9067280879).

Een ander interessant boek is "Het rijke onvermogen" van Oscar van Alphen uit 1978. Dit boek laat zien dat er in West-Duitsland verbanden waren tussen de politiek en reactionaire personen, die vooral uit het zakenleven stamden. Er wordt met name verwezen naar de Deutschlandstiftung.

Politicus Franz-Joseph Strauss zei eens over medezeggenschap: "Dat stomme gezeik. Jullie hebben geen alternatieven, waardoor wij ons altijd weer laten overdonderen. 95% van de kiezers interesseert zich totaal niet voor medezeggenschap".

Het boek "Der Aufmacher" van Günther Wallraff (waarin hij zich uitgaf als journalist Hans Esser) geeft eveneens een duidelijk beeld, hoe de media burgers manipuleert (met name de BILD-Zeitung). Net als Heinrich Böll in zijn roman "Die verlorene Ehre von Katharina Blum". Hierin wordt een vrouw gecriminaliseerd, omdat ze een liefdesrelatie heeft met een voortvluchtige crimineel.