Schinveldse poëzieSchinveld is maar een klein dorp in Parkstad, maar ondanks het feit dat ik er niet woon, is het me dierbaar. Ik heb er mijn jeugd gesleten en mijn ouders wonen er nog steeds.
Bij hun thuis ontdekte ik diverse "literaire" producten uit het dorp. Er is rondom Schinveld een mooi landschapspark gecreëerd (tussen Gangelt (Dld) en Schinveld). Een gebied om te genieten en na te denken.
In de verschillende dichtbundels van Schinveldenaar Arno Merckelbagh is dit terug te lezen. Een soort weemoedig verlangen naar de wereld zoals deze vroeger was…
Het bos is, ondanks de kap van bomen voor de inmiddels beruchte militaire vliegroute (AWACS), imposant te noemen. De dorpelingen kan men typeren als vastberaden (om de natuur niet zo maar op te geven in ruil voor een (nog) lawaaierige luchthaven), eigenzinnig en muzikaal.
Het dorp heeft een eigen karakter. Van oudsher was en is het een gemeenschap van hardwerkende mensen. De naam van het dorp zou afgeleid zijn van het "harde werken op het land".
Schinveld ligt relatief geïsoleerd in Nederland. Tegen de Duitse grens aangeplakt en té vaak door toeristen voorbijgereden… Het dorp is nauwelijks van economisch belang. Om werk te vinden, moet men meestal naar elders. Maar de mensen nemen dit op de koop toe.
Een kleine literaire bloemlezing:
Wetenschappelijk zijn:
Weten-schappelijk te zijn.
Maatschappij-structuren
Zijn mensen-kuren
Die niet eeuwig duren.
Mensen slachten mensen
En dat is beestachtig
Mensen slachten beesten
Is dat mensachtig?
Uit: "Mensen" (1992); uitgebracht door Anton Gelissen
Hongersnood
Bent u het ook beu om ieder keer maar weer
Die afbeelding van uitgehongerde kinderen voorgeschoteld te krijgen?
Wordt u ook immuun van die met vliegen overdekte kinderen,
Stervend op moeders schoot?
Bedenk dan wel
Dat ze allen in leven zouden blijven
Als ze onze vuilnisemmers mochten uitschrapen!
Arbeidsvreugde
Met onze werktuigen
Deugden en geweten
Hebben wij ook
De vreugde aan onze arbeid
Weggesmeten
Bestemmingsplan
De overheid legt bestemmingsplannen
Als een netwerk over ons land
U kunt geen stap meer verzetten
Of u trapt op een bestemmingsplan
Op moeizaam verworven,
Soms onteigende grond van een ander
Worden grootschalige activiteiten ontplooid
Meestal zwaar gesubsidieerd
Bedoeld om elk persoonlijk initiatief
In de kiem te smoren…
Uit: Nonke Buusjke - een plek die stil maakt en tot nadenken stemt (Emile Beulen & Thei Berkers).
Kersttijd
Schreeuwende reclamespreuken
Lampjes zelfs tot in de bomen
Muziek in de straten, "Nu sijt wellecome"
Alles draait om eten en ’t werk in de keuken"
Het kind in mij schreeuwt om te worden geboren
Verdriet wordt weggeslikt
"Ik kan niet meer", denk ik verschrikt
"Wie zou mij willen horen"
Kersttijd, pracht en praal
Een kind in een kribbe in de kou
Herders, Jozef en Maria de heilgevende vrouw
Geschenken staan nu centraal
Mijn hart vloeit over als ik er aan denk
Ik zou je willen warmen
Graag neem ik je in mijn armen
De herinnering is mijn geschenk
Hibiscus
Bermen en tuinen laten het duidelijk zien
In de natuur krijgt "onkruid" een dikke tien
Teleurstelling
Ik had gedacht het ging om mij
Om wat ik deed
Om wat ik zei
Maar niets daarvan
Was van belang
Wat schijnbaar telt
Dat is het geld
Uit: Gedichten & gedachten - Hemelsblauw en groen, deel 1 & 2 (Arno Merckelbagh)
Ik hoop ook dat er nog meer Schinveldse dichters volgen…
