Vandaag precies 40 jaar geleden werd de eerste Apollo richting de maan gestuurd. De eerste "maanwandelaar" was Neil Armstrong; de tweede die het maanoppervlak betrad was Edwin (Buzz) Aldrin. De onbekendere "derde" van het team was Michael Collins. Hij had de oneervolle taak in het moederschip te moeten blijven, en óm de maan te blijven cirkelen terwijl zijn beide collega’s met de "échte eeuwige roem" aan de haal gingen.Armstrong is natuurlijk nog steeds bekend van zijn onvergetelijke quote: "Een kleine stap voor een mens, maar een reuzensprong voor de mensheid" (That's one small step for man, one giant leap for mankind).
Niet alleen Neil Armstrong, maar ook zijn collega’s Collins en Aldrin hebben veel betekend.
Milieuproblemen werden in de loop van de jaren anders en serieuzer bekeken (neem de Club van Rome & Wubbo Ockels en zijn aandacht voor het milieu).
Uiteraard speelde defensie een doorslaggevende rol binnen deze (en andere) ruimtemissie(s). Nog steeds wordt gesproken over "ruimteschilden" en "kernwapens in Europa".
Anderzijds vervagen de grenzen in de ruimte: in het ruimtestation ISS wordt gewoon samengewerkt.
Interessant was de uitzending van "Showroom" (een programma, vergelijkbaar met "Man bijt hond"), waarin een oude boer niet geloofde dat de Amerikanen de maan écht hadden betreden.
In de tijd van de koude oorlog was de verovering van de maan een prestige-project. Een aantal mensen waren sceptisch en vonden het een propaganda-stunt van Hollywood en het Pentagon…
